Գառնիից հյուսիս-արևելք 7 կմ հեռավորության վրա, Ազատ գետի ափին է գտնվում Գեղարդի վանքային համալիրը: Այն հայտնի է իր անգերազանցելի ճարտարապետությամբ ու ժայռափոր եկեղեցիով` քանդակած միակտոր ժայռաբեկորի մեջ: Վանքի հիմնադրման տարեթիվը հայտնի չէ, սակայն 4-րդ դարի սկզբին այս վայրը կոչվել է Այրիվանք, իսկ հետագայում ստացել է Գեղարդ անունը: Ներկայիս անվանումը կապված է ավանդության հետ, որի համաձայն, այս վանքին էր պահ տրվել մի սուրբ գեղարդ (նիզակ), որով հռոմեացի զինվորը խոցել էր Քրիստոսին:

Գեղարդի տաճարը աչքի է ընկնում պարզությամբ ու հստակությամբ, այն այնքան ներդաշնակ է, որ կարծես բնության մի մասն է կազմում և միաձուլվում է նրա հետ:

Ոչ պակաս գեղեցիկ է տաճարի ներքին կերտվածքը: Կիսախավար, քարե սրահ, լուսավորված միայն մոմե լույսերով, առաստաղից դժվարությամբ ներս թափանցող արևի ճաճանչներ, պատերից սահող ջրի մեղմ շրշյուն, լույսի ու ստվերի խաղ, այդ ամենը, կարծես, կենդանություն են հաղորդում վանքին ու նրան խորհրդավոր տեսք տալիս:

Տաճարի պատերից մեկն ունի փոքրիկ մի խորշ, ուր այցելուները, ըստ սովորույթի, քարեր են նետում` հաջողության հասնելու համար: