Հայաստանում կան բազմաթիվ տեսարժան վայրեր: Սակայն յուրաքանչյուր այցելուի հիշողության մեջ մեկընդմիշտ մնում է աշխարհի ամենահեքիաթային և ազնվագույն տեսարանը` Արարատ լեռան հիասքանչ պատկերը:

Աստվածաշունչում գրված է. "Եւ եօթներորդ ամսում` ամսի տասնեւօթներորդ օրը տապանը Արարատ սարի վերայ նստեց" (ԳԼ Ը. 4): Համաշխարհային ջրհեղեղի ժամանակ, նավարկության 150-րդ օրը, Նոյան տապանը կանգ առավ Արարատ լեռան վրա: Այդ օրը մարդկությունն ապրեց իր երկրորդ ծնունդը Հայաստանում` Արարատ լեռան վրա: Դրանով սրբագործվեց հայոց հողը, ու հենց դրա շնորհիվ Հայաստանն ընդմիշտ դարձավ Սուրբ Երկիր, իսկ Արարատը` Սուրբ Լեռ:

Հայ ժողովրդի համար Արարատն օրհնյալ լեռ է: Արարատը Հայրենիքի խորհրդանիշն է աշխարհի տարբեր անկյուններում ապրող ամեն մի հայի համար:

Հնուց Հայաստանն ուխտագնացության վայր է եղել աշխարհի շատ ժողովուրդների համար: Օտարերկրացիները, որպես ուխտագնացներ,  Հայաստան են եկել դեռևս հին ժամանակներում, երբ լեռը պատված չէր ձյունով, և տեսանելի էր հսկայական Նոյան տապանը: Հետագայում, երկրագնդի ջերմաստիճանի նվազման արդյունքում, տապանը, որը մի ժամանակ փրկել էր մարդկության կյանքը, մնաց ձյան տակ: Շատ գիտնականներ և հետազոտողներ փորձել են գտնել տապանը: Այդ նպատակով Արարատ լեռը նկարահանվել է արբանյակային տեսախցիկներից: Բազմաթիվ հետաքրքրաշարժ փաստեր են բացահայտվել, որոնք անուղղակիորեն հաստատում են տապանի գոյությունը: Այնուամենայնիվ, շատ առեղծվածներ դեռևս սպասում են իրենց բացահայտմանը:

Արարատ լեռն իր անզուգական գեղեցկությամբ շատ գրողների ու նկարիչների համար եղել է ոգեշնչման աղբյուր:

Բիբլիական Արարատը միշտ եղել և մնում է հայոց բազմադարյան պատմության "լուռ վկան":  Արարատն ամեն վայրկյան  աշխարհին հիշեցնում է  մարդկության և հայ ժողովրդի հանդեպ գործված մեծագույն ոճիրը` Հայոց Ցեղասպանությունը: Արարատ լեռը հավերժական հուշարձան է 1915 թվականին Օսմանյան կայսրության (Թուրքիայի) կողմից դաժանաբար սպանված մոտ 2 միլիոն անմեղ հայ զոհերի հիշատակին:

Հայ ժողովրդի սրտում մշտապես անսասան կմնա հավատը, որ պատմական այս մեծագույն անարդարությունը մի օր կուղղվի, Թուրքիան կճանաչի իր մեղքը, և Արարատը կազատագրվի:

Ու չնայած, որ Արարատ լեռն այսօր Հայաստանի պետական սահմանից այն կողմ է, Սուրբ լեռան գեղեցկագույն տեսարանը բացվում է Հայաստանից:


                                                                                                   Ի՞նչ կա ավելի ծանր ու խղճալի,
                                                                                                   Քան թե կսկիծը որդեկորույս մոր:
                                                                                                   Իսկ եթե դա էլ քիչ են համարու՞մ
                                                                                                   Եվ սպանվածի դիակը, դիտմա՛մբ,
                                                                                                   Տնկում են թշվառ մոր աչքի առջեւ՝
                                                                                                   Ո՛չ թե մի շաբաթ,
                                                                                                   Այլ ձի՜գ տարիներ…
                                                                                                   -Դե՜, եթե մայր ես, եկ մի՛ ցնորվի…
                                                                                                   Արարատն - այսպե՛ս - դրել են ահա Երևանի դեմ…

                                                                                                                                                                                                           Պարույր Սևակ